|
|
| THE UNITED SHORTS OF AMERICA |
 |
Het IKL wijdt dit jaar twee programmasecties aan de Amerikaanse kortfilm. Omwille van de Europese insteek van de internationale competitie waren de Verenigde Staten op voorbije festivaledities minder vertegenwoordigd. Hoog tijd voor een inhaalbeweging!
De kortfilm heeft het in de Verenigde Staten, meer nog dan in Europa, moeilijk gehad om het grote publiek te bereiken en zijn status als kleine broertje van de langspeelfilm af te schudden. Niet zo verwonderlijk heeft dit veel te maken met de enorme invloed van Hollywood op de Amerikaanse filmindustrie: een medium waaruit niet meteen commercieel voordeel gehaald kan worden, wordt stiefmoederlijk behandeld.
Oorspronkelijk situeerden Amerikaanse kortfilms zich louter in het domein van experimentele filmmakers en kunstenaars zoals Andy Warhol. In de hoogdagen van de Amerikaanse onafhankelijke cinema, eind jaren zeventig en begin jaren tachtig, won de kortfilm langzaam aan terrein en belang. Vandaag de dag zijn kortfilms opgenomen in de programma’s van alle grote indie filmfestivals zoals het Sundance, het LA Shorts Fest of het New York Independent Film and Video Festival. Deze beweging wordt bevestigd door de groeiende aandacht die ook kleinere, regionale festivals de laatste decennia hebben voor kortfilm.
Het meest prestigieuze kortfilmfestival van de Verenigde Staten, Shortsfest, gaat sinds negentien jaar door in Aspen, het bekende skiresort in Colorado. Het festival heeft vanzelfsprekend ook veel aandacht voor jonge Amerikaanse filmmakers. Enkele bekende regisseurs zoals Jason Reitman (Thank You for Smoking), Ryan Fleck (Half Nelson) en Fernando Meirelles (The Constant Gardener) stonden in het verleden op de affiche.
Maar ook het jonge, nieuwe talent krijgt in dit netwerk van (kort)filmfestivals meer visibi-liteit en meer kansen. En geregeld steken er echte pareltjes de oceaan over. Zo werd
I Love Sarah Jane (deel van USA: Programma 2) bekroond in het mekka van de internationale kortfilm; het Filmfestival van Clermont-Ferrand (Frankrijk).
|
| |
| |
|
|
Net als in Europa heeft de kortfilmindustrie in de Verenigde Staten een enorme boost gekregen door de opkomst van digitale videoplatforms zoals YouTube en Atomfilms. Het succes van deze laatste resulteerde de afgelopen jaren in een subgenre: kortfilm-skechtes specifiek gemaakt voor de distributie op het internet. Vaak gaat het om korte, grappige films die productioneel toch nog steeds de moeite zijn. In de compilatie United Shorts of America vindt u twee voorbeelden uit de reeks Great Moments in Human Interaction. Ook video-on-demand sites zoals Itunes en digitale tv-kanalen spelen een belangrijke rol in de ontsluiting van kortfilms. Hierdoor staan zelfs de klassieke tv-stations steeds meer open voor kortfilm. Zo zendt de Amerikaanse zender
PBS -zowat de Amerikaanse Canvas- geregeld kortfilms uit en organiseren ze jaarlijks een PBS Short Film Competition.
Enige tijd geleden releasde het Britse label Cinema16 een dvd geheel gewijd aan de Amerikaanse kortfilm met oudere en nieuwere Amerikaanse kortfilms (o.m. van Gus Van Sant, Tim Burton, Todd Solonz en vele anderen).
Omdat subsidies onbestaande zijn in Amerika, en er dus nauwelijks budgetten voor kleine onafhankelijkeproducties zijn, is de compilatiefilm, of ‘anthology’ vrij breed verspreid in de Amerikaanse filmwereld. Door het combineren van een aantal kortfilms wordt de duurtijd benaderd van een langspeelfilm. Hierdoor behoort een normale bioscooprelease opnieuw tot de mogelijkheden. Zo compileerde Jim Jarmush begin jaren ‘90 een reeks eerder gemaakte knappe kortfilms onder de naam Coffee and Cigarettes, wat meteen resulteerde in heel wat aandacht van de media én het publiek.
Het effect van het anders verpakken tot een formaat waarmee het grote publiek meer vertrouwd is, is groot en het mag dan ook niet verbazen dat ook gereputeerde regisseurs en heel wat grote sterren geregeld opduiken in de anthologies.
In Belgische premiere toont het IKL de compilatiefilm New York, I Love You. In deze big budget compilatiefilm is de stad New York het verbindend element tussen de zeven kortfilms van regisseurs als Fatih Akin (Gegen Die Wand, Auf Der Anderen Seite), Allen Hughes (Menace II Society), Shekhar Kapur (Elizabeth) en actrice Natalie Portman (die overigens ook de hoofdrol speelt in Hotel Chevalier). De film is een vervolg op Paris, Je t’Aime, ook terug te vinden in het IKL-programma van dit jaar, waarvoor twintig regisseurs een film van vijf minuten maakten over één van de twintig wijken van Parijs. Onder de regisseurs treffen we namen als Joel en Ethan Coen, Christopher Doyle, Walter Salles en Steve Buscemi aan.
Net zoals in Europa maakte de kortfilm in de VS een hele evolutie door en groeide uit tot een belangrijk subgenre van de Amerikaanse cinema, een medium dat in eigen land en ver daarbuiten steeds meer erkenning krijgt.
(IH)
|
|
